Beroepen nader bekeken

Carlijn Geijsel Luchtverkeersleider LVNL Schiphol

 

(Tekst en foto's: luchtvaartjournalist Frans van den Berg)

 

Het is wellicht de mooiste werkplek. Op veertig meter hoogte kijk je uit over de Polderbaan, de taxibanen, zie je Schiphol en de duinen. Dat met een staalblauwe lucht.

 

Deze werkplek van Carlijn Geijsel en haar twee collega's staat te boek als Toren West. Het is de kleine broer van de grote toren van de luchtverkeersleiding op Schiphol Centrum. Die is zelfs 101 meter hoog en daar is voor tien man een werkplek op 90 meter hoogte. Toren West staat bij de Polderbaan en werd in 2003 tegelijkertijd met de nieuwe start- en landingsbaan in gebruik genomen. Na het passeren van een hek is het nog een tijd­je langs een akker en de brandweerkazerne rijden en dan doemt een nieuw hek op bij de toren. Aan de voet van de toren een deur en sluisje, met een lift aan de buitenzijde omhoog en opnieuw een vergrendelde deur. Het mag duidelijk zijn dat de luchtverkeersleiders op een streng beveiligde werkplek zitten.

 

Binnen is het ruim, zeker in vergelijking met de werkplek op de centrum toren. Twee luchtverkeersleiders die om beurten de toestellen naar de Polderbaan leiden. Daarnaast de groundcontroller. Dat is de persoon die na de landing aan de piloten doorgeeft welke taxibanen ze mogen nemen op weg naar hun gate. Essentieel daarbij is het passeren van de Zwanenburgbaan. Wanneer die baan niet in gebruik is, mogen de piloten dwars oversteken. Bij gebruik, moeten ze via de noord of zuidzijde helemaal om de Zwanenburgbaan heen rijden en dat kost meer tijd en brand­stof. Car­lijn is luchtverkeersleider, maar mag op Toren West ook de taak van groundcontroller overnemen zodat die collega dan kan pauzeren. Omdat het werk intensief is en fouten maken catastrofaal kan aflopen, zijn pauzes van essentieel belang. Bij binnenkomst is Carlijn net bezig een van huis meegebrachte maaltijd naar binnen te werken. De televisie staat aan, maar het geluid uit. Verder twee luie stoelen.

 

Haar dienst begon om half drie en loopt tot acht uur. Met dit rustige weer en alleen landende toestellen, ziet dat er ondanks het spitsuur erg rus­tig uit. "Wanneer de Polderbaan voor starts wordt ge­bruikt, moeten we ook de volgorde van starten bepalen. Dan moeten we meer regelen en plannen. Bij de starts probeer je zoveel mogelijk toestellen van dezelfde grootte achter elkaar te zetten. Vanwege de luchtwervelingen moet je werken met verplichte tussenruimtes. Normaal is dat een tot twee minuten, maar bij de supergrote A380 is dat aanzienlijk meer. Verder probeer je zo te plannen dat een toestel dat na de start naar het westen draait, wordt afgewi­seld met een toestel dat naar het oosten gaat. Dan is het luchtruim en de baan eerder beschikbaar", legt ze uit. Vandaag dus enkel landingen omdat de wind uit het zuidwesten komt. Zodra een piloot zich bij haar meldt, geeft ze de windrichting door (240) en de windsnelheid (07). Op de graden­boog is 240 dus zuidwesten. De snelheid 07 staat voor zeven knopen. Vandaag dus weinig zijwind. Richting en snelheid worden aan de baan gemeten en staan op haar scherm. Op de twee computerschermen zijn te­vens alle toestellen te zien die landen en stijgen, met daarbij welke banen zijn geopend. Een vliegtuig is meer dan een stip, ook het vluchtnummer, hoogte en snelheid staan vermeld. Uit een printer rollen steeds strips met daarop gegevens over de vlucht, het vliegtuigtype en naar welke gate het toestel moet.

 

De wagen van de vogelwacht (de Kievit) is inmiddels vertrokken. Er werd enkele keren geknald om de vogels te verdrijven. De Finnair is nu eer­ste in de rij en krijgt toestemming om te landen omdat de baan vrij is. De KLM erachter is nummer twee. Daarna hangt er even geen toestel in de lucht, zodat de Fokker van KLM straks helemaal mag doorrollen naar het einde van de baan en daar de taxi­baan nemen. "Normaal moet een toestel de eerst mogelijke afslag nemen, zodat de landingsbaan zo snel mogelijk vrij is.”

 

Met dank aan het mooie weer kan ze ie­der toe­stel al van ver­re zien. "Maar het kan hier ook flink mis­ten. Dan zie je niets an­ders dan de stip­jes op het scherm. En bij he­vi­ge storm trilt de to­ren.” De collega die bij de luchtverkeersleiding op Schiphol-Oost zit leidt de toestellen via het Nederlandse luchtruim richting de landingsbaan, waar de toren dan de begeleiding van de laatste vijftien kilometer overneemt. „Dat werk doe ik ook. Het wisselt het per dag waar je werkt: achter de radar op Schiphol-Oost, op Toren Centrum of hier op Toren West. En dan hebben we ook nog ploegendiensten, want het gaat 24 uur per dag door.” Die afwisseling was de reden dat ze 14,5 jaar geleden voor de LVNL koos. "Toen ik in 6 vwo zat wist ik niet wat ik wilde studeren. Mijn oudere zus wilde piloot worden en had van veel luchtvaartorganisaties en opleidingen folders, ook van de luchtverkeersleiding. Daar solliciteerde ik, maar ik had me ook voor vier andere studies ingeschreven, dus ik viel met mijn motivatie door de mand. Het werd communicatie.”

 

Na 3,5 jaar studeren kreeg ze het schrikbeeld van een kantoorbaan voor ogen en solliciteerde alsnog bij de LVNL.

 

Ze doorstond de zware testen en voltooide de vierjarige interne opleiding. Nu wil ze niet meer an­ders.

Stichting Netherlands Air Cadets

Postadres:

Houttuinlaan 16 A

3447 GM Woerden

©Copyright 2016 Dutch-Creators.com. All Rights Reserved.

CONTACT

Submitting Form...

The server encountered an error.

Formulier is verzonden

Wijzigingen voorbehouden

Algemene Voorwaarden NLAC